Fundusze hedingowe

Fundusz hedgingowy to pewien rodzaj funduszu inwestycyjnego. W sumie nie ma jednej szerokiej definicji tego pojęcia. Jeśli chodzi o charakterystyczne cechy to należy wyszczególnić: wykorzystywanie różnorodnych technik inwestycyjnych, czyli: transakcje arbitrażowe, instrumenty pochodnych, krotka sprzedaż. Następnie można wskazać na dźwignię finansową, stosowanie opłat za zarządzanie uzależnione od wyników inwestycyjnych i szukanie możliwości zyskania dodatniego wyniku inwestycyjnego. Fundusze hedgingowe mogą bez problemu inwestować w wiele instrumentów finansowych. Można powiedzieć, że te fundusze generują pozytywne stopy procentowe bez względu na to, czy rynek jest bessa czy hossa. Te fundusze są dość niejednorodne i stosują całą masę różnych strategii inwestycyjnych. Oczywiście nie wszystkie one osiągają stopy zwrotu większe niż indeks. Są one też przeznaczone dla okresów krótszych niż 3 lata. Dlaczego? Nie są one po prostu w stanie osiągnąć w krótkim czasie spektakularnych wyników. W Polsce fundusze hedgingowe są dostępne od 2005 roku, a pierwszym takim fundusze był SUPERFUND TFI S.A. Fundusze hedgingowe są stosunkowo rzadko wykorzystywanymi formami pomnażania majątku. Trzeba jednak zaznaczyć, że fundusze typu hedge wzbogacają portfel składający się z inwestycji tradycyjnych. Zarówno przy spadku, jak i wzroście umożliwiają one realizację oczekiwanych zysków przy zmniejszonym poziomie ryzyka. Fundusze hedgingowe są bardzo pożądane przez inwestorów ryzyka w stosunku do zysku. Pierwsza przyczyna polega na tym, że selektywnie używa się krótkich sprzedaży i inwestycji. Pozwala to uchronić się przed nadmiernym ryzykiem i dodatkowo wypracować zysk nawet w trudnych warunkach bessy. Te fundusze stosują również strategię arbitrażu, a dzięki temu unikają korelacji z rynkiem akcji. Ich przewaga nad funduszami tradycyjnymi wypływa też z faktu, że mają możliwość stosowania wielu strategii. A celem ich jest zabezpieczenie przed nadmiarem ryzyka. Takie strategie są stosowane czasami przez zarządców funduszy dla celów prognostycznych. Istnieje bowiem prawdopodobieństwo, że w przypadku straty zastosowania jednej strategii zostanie one zrekompensowana inną. Należy też podkreślić, że wiele funduszy hedgingowych ustala wewnętrzne limity pojemności, a takie ograniczenia pozwalają na maksymalne skoncentrowanie się na poszukiwaniu najbardziej atrakcyjnych okazji, jakie wciąż pojawiają się na rynku. Co przynosi to w praktyce? Otóż, zarządcy charakteryzują się dzięki temu większą elastycznością i mogą szybciej zauważyć i wykorzystać nadchodzące okazje. Ich menadżerowie sami lokują aktywa w zarządzane przez siebie fundusze. Wynagrodzenia zarządcy funduszy uzależnione jest od wypracowanych przez niego wyników. Tak więc zalety przypisywane funduszom hedgingowym przemawiają za dywersyfikacją portfela, który składa się z instrumentów tradycyjnych. Jeśli zwiększymy udział funduszy hedgingowych w portfelu ponad próg, to spowoduje to dalszy wzrost zysków, ale też zwiększenie ryzyka. Duża część inwestorów nie przejawia na razie skłonności ku tak dużej ekspozycji na ryzyko i rzadko decyduje się na tak odważny krok.

Fundusze inwestycyjne

Fundusze inwestycyjne
Najogólniej rzecz ujmując fundusz inwestycyjny to forma wspólnego inwestowania, która polega na zbiorowym lokowaniu środków pieniężnych wpłacanych przez uczestników owego funduszu. Takim uczestnikiem mogą być osoby fizyczne, jak również osoby prawna (miasta, gminy, przedsiębiorstwa), a także podmioty nie posiadajcie osobowości prawnej. Skąd bierze się ta idea? Idea funduszy inwestycyjnych bierze się z pomysłu wspólnego inwestowania, który został wprowadzony w Holandii w 1774 roku przez jednego z holenderskich kupców. W 1868 roku powstał pierwszy nieholenderski fundusz: the Foreign and Colonial Government. Teraz przejdziemy do klasyfikacji owych funduszy. Klasyfikacja ta opierać się będzie na deklaracjach składanych przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Chodzi więc o zgodność polityki inwestycyjnej z daną kategorią. Ową przynależność o danej kategorii weryfikuje IZFA właśnie pod kątem jej zgodności z polityką inwestycyjną. Tak więc mamy fundusze akcji, gdzie inwestuje się jak sama nazwa wskazuje w akcje oraz inne udziałowe papiery wartościowe (kwity, depozyty, prawa do akcji). Ten fundusz spełniać musi taki warunek, że ma być efektywny w udziale w aktywnych funduszach akcji oraz innych papierów wartościowych. Wśród funduszy akcji można wyróżnić kategorię określającą specjalizacje geograficzną, a więc funduszu rynku krajowego, fundusz rynku europejskiego, fundusz ryku amerykańskiego, fundusze regionu Azji i Pacyfiku. Pozostałe fundusze, to : globalne, fundusze innych regionów i rynków wschodzących. Oczywiście specjalizację geograficzną określa się na podstawie krajów pochodzenia emitentów papierów wartościowych, które wchodzą w skład portfela. Następnie fundusze można powodzić na takie segmenty, jak: fundusze uniwersalne, indeksowe, małych i średnich spółek, sektorowe. Jeśli jest on klasyfikowany jako indeksowy, wtedy gdy dąży on do odwzorowania przybliżonego lub ścisłego zmian określonego indeksu rynku akcji i określonej krotności tego indeksu. Następnie fundusz małych i średnich przedsiębiorstw stanowi około 66 procent aktywów funduszu. Fundusze mieszane inwestują w różne klasy aktywów: udziałowe papiery wartościowe, papieru o stałym dochodzie (instrumenty rynku pieniężnego). Dalej wśród funduszy mieszanych można wyszczególnić: fundusze z ochroną kapitału, gdzie podstawą zasady polityki jest dążenie do zabezpieczenia przed spadkiem wartości jednostki uczestnictwa lub certyfikatu inwestycyjnego. Mamy też fundusze stabilnego wzrostu. Dla nich ważny jest efektywny udział w akcji oraz innych udziałowych papierach wartościowych. Fundusz ten w aktywach nie przekracza 40 procent. Fundusze zrównoważone mają za zadanie być efektywne w akcjach i papierach wartościowych. Natomiast fundusze aktywnej lokacji i selektywne to takie, dla których udział akcji kształtuje się w dość szerokim przedziale nieuwzględnionym w innych kategoriach tych funduszy mieszanych. A fundusze mieszane to takie, których z pewnych względów nie można przypisać do wcześniej wymienionych przeze mnie kategorii. Wśród nich można wymienić: fundusze rynku krajowego, fundusze rynku europejskiego, fundusze amerykańskie, fundusze regionu Azji i Pacyfiku oraz pozostałe.

Fundusze europejskie

Fundusze Europejskie są to najogólniej rzecz ujmując środki finansowe gromadzone przez państwa członkowskie, a następnie przekazywane do unijnego budżetu. Pochodzą one z trzech podstawowych źródeł. Pierwsze z nich to cła od towarów importowanych z państw, które nie są członkami Unii Europejskiej. Drugim źródłem są dochody z podatku od wartości dodanej. Następnie mamy środki uzależnione od dochodu narodowego państw członkowskich- każdy kraj płaci 0,73 procent swojego PNB do budżetu Unii. To obecnie największe źródło środków finansowych Wspólnoty Europejskiej. Mamy jeszcze inne źródła zasilania budżetu, do których należą: podatki od wynagrodzeń pracowników, kary finansowe nakładane na przedsiębiorstwa za łamanie prawa konkurencji, a także składki wpłacane przez państwa spoza Unii Europejskiej do niektórych programów unijnych. Teraz przejdziemy do rodzajów Funduszy Europejskich. W latach 2000- 200 istniały cztery Fundusze Strukturalne, który realizowały cele polityki spójności: Europejski Fundusz Społeczny, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Europejski Fundusz Społeczny. Należy też wspomnieć o Inicjatywach Wspólnotowych, czyli programach bezzwrotnej pomocy, które organizowane są przez UE dla określonych środowisk czy grup społecznych. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego ma za zadanie zmniejszanie dysproporcji w rozwoju między poszczególnymi regionami Europy. Z tych środków współfinansuje się inicjatywy na rzecz rozwoju regionalnego, tworzenie trwałych miejsc pracy. Dodatkowo te środki przeznaczone są na infrastrukturę (budowa sieci telefonicznych), rozwój turystyki oraz inwestycji w dziedzinie kultury, ochrona stanu środowiska, rozwój społeczeństwa informatycznego. Z kolei Europejski Fundusz Społeczny wspiera przedsięwzięcia, które mają na celu zwalczenie bezrobocia. Dodatkowo ten fundusz rozwija zasoby ludzkie i zmierza do zwiększenia poziomu zatrudnienia. EFS realizuje działania z zakresu: aktywnej polityki rynku pracy, przeciwdziała zjawisku wykluczenia społecznego, doskonali kadry gospodarki, zwiększa dostęp i uczestnictwo kobiet na rynku pracy. Celem Funduszy Spójności jest ułatwienie integracji słabiej rozwiniętych krajów. Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich wspiera inwestycje w zakresie rolnictwa. Został on włączony do Wspólnej Polityki Rolnej. Pomoc finansowa z tego źródła związana jest z prowadzeniem Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej.
Każdy z nas może korzystać z Funduszy Europejskich. Dzięki nim można rozwinąć firmę i dostać wymarzoną pracę. Musisz przede wszystkim znaleźć plan na realizację unijnych pieniędzy. Największe szanse na powodzenie mają wcześniejsze projekty wynikajcie głównie z potrzeb beneficjenta (bazujące na jego wiedzy i doświadczeniu).
Ze statystyk wynika, że największa część środków unijnych przeznaczona jest na konkurencyjność i spójność. W następnej kolejności plasują się środki na rolnictwo, rybactwo i ochronę środowiska.

Fundusze

Fundusz to zasób środków finansowych bądź majątkowych, które przeznaczone są na określony cel. Samo słowo fundusz pochodzi od łacińskiego fundusz i znaczą tyle, co grunt, postawa.
Fundusze powstały z myślą o ludziach, którzy chcą pomnożyć swoje oszczędności. W tym celu wykorzystują duże możliwości osiągania zysków na rynku finansowym. Jednak nie znają się oni na tym rynku, jego instrumentach i do końca nie potrafią sporządzić analiz ułatwiających podjęcie decyzji inwestycyjnych. Często korzystają takie osoby z funduszy, ponieważ brak jest dostępu drobnych inwestorów do niektórych instrumentów i metod inwestowania. Tymi wszystkimi czynnościami zajmuje się bowiem osoba zarządzająca poszczególnymi funduszami i podejmująca w imieniu uczestników funduszu decyzje inwestycyjne. Wyniki uzależnione są stopy zwrotu z zainwestowanych środków. W zależności od funduszu można dokonywać inwestycji w ryzykowne instrumenty (akcje, transakcje) lub w bezpieczne instrumenty (obligacje Skarbu państwa, bony skarbowe). W funduszach mogą lokować również swoje środki osoby prawne i podmioty organizacyjne, które nie posiadają osobowości prawnej.
Jeśli chodzi o rodzaje funduszy inwestycyjnych to możemy wyróżnić fundusze otwarte (mają zmienną liczbę uczestników i zmienną liczbę jednostek uczestnictwa), specjalistyczne fundusze otwarte (wzorowane na funduszach otwartych z tym, że jest możliwość określenia w statucie warunków odkupienia jednostek uczestnictwa), fundusze zamknięte (emitują certyfikaty depozytowe, które są przedmiotem obrotu giełdowego i nie podlegają odkupieniu przez fundusz).
Czy warto inwestować w fundusze inwestycyjne? Na pewno zainteresują się nimi osoby, które chciałyby autentycznie zainwestować swoje pieniądze. Nie mają jednak czasu, aby skrupulatnie poznawać zasady działania rynków finansowych oraz aktywnie pilnować rachunku maklerskiego. To właśnie profesjonalne zespoły zajmują się funduszami inwestycyjnymi .Śledzą oni na bieżąco wydarzenia rynkowe i starają się jak najlepiej zarządzać powierzonymi im pieniędzmi. Funduszami powinni zainteresować się też ci, którzy dysponują niewielkim kapitałem. Fundusz posiada w swoim portfelu wiele instrumentów i to pochodzących z różnych rynków. Inwestowanie ma więc na celu uzyskiwanie określonych dochodów z tego, co zainwestujemy. Chodzi o przynoszenia najwyższego zysku przy założonym poziomie ryzyka. Otwarte fundusze inwestycyjne dają szybki dostęp do ulokowanych środków. Rynek funduszy w Polsce jest regulowany tak, aby w maksymalnym stopniu ograniczyć ryzyko defraudacji środków. Jeśli chodzi zaś o wady związane z inwestowaniem w fundusze inwestycyjne to przede wszystkim na pierwszy plan wysuwa się ryzyko. W związku z tym podczas wybierania funduszu, inwestor musi dokładnie sprawdzić, w co i w jaki sposób dany fundusz inwestuje. Czasami inwestor może nie zarobić tyle, ile oczekiwał albo może stracić więcej niż się spodziewał. To właśnie ta część ryzyka.